Γίνεται πολύς λόγος σήμερα για την απόκτηση εκκλησιαστικού φρονήματος. Μερικές φορές όμως αγνοούμε τι είναι ακριβώς εκκλησιαστικό φρόνημα. Το ταυτίζουμε με μια τυφλή υπακοή σε μερικούς γενικούς νόμους ή ακόμη το συνδέουμε με εξωτερικά πράγματα. Συνήθως νομίζουμε ότι εκκλησιαστικό φρόνημα είναι όταν οι άλλοι μας αποδέχονται. Αν όμως τολμήσουν να αμφισβητήσουν τις ενέργειες μας, τοτε τους αποδίδουμε την μομφή ότι στερούνται εκκλησιαστικού φρονήματος. Έτσι, χωρίζουμε τους ανθρώπους σε εκκλησιαστικούς και μη από εξωτερικά πράγματα και από γνωρίσματα που εμείς κατασκευάζουμε, ή ανάλογα με τα πάθη μας. Σελ. 17 |