(αναφορά στο σταυροαναστάσιμο πολίτευμα της Εκκλησίας)
 Ο Σταυρός του Χριστού είναι ένα από τα μεγάλα θεολογικά θέματα. Δεν πρόκειται μόνον για ένα όργανο δια του οποίου τελείωσε την ζωή του ο Χριστός, αλλά και για την μεγάλη θυσία Του την οποία επιτέλεσε και ακόμη για την άκτιστη Χάρη του Θεού που σώζει τους Aνθρώπους. Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, μιλώντας για την σωτηρία του ανθρώπου, κάνει λόγο για "το μυστήριον του Σταυρού". Φυσικά και ο "τύπος (τού Σταυρού είναι) θείος και προσκυνητός", είναι "σφραγίς ιερά και σωστική και αιδέσιμος", και, ακόμη, περικλείει όλο το μυστήριο της θείας Οικονομίας.
Έτσι όλο το πολίτευμα της Εκκλησίας, τα μυστήρια και η ασκητική της ζωή, εμπνέονται και διαποτίζονται από τον Σταυρό του Χριστού. Δεν νοείται εκκλησιαστικό πολίτευμα έξω από την ενέργεια του μυστηρίου του Σταυρού. Και, βέβαια, ο Σταυρός αποτελεί την δόξα του Χριστού και της Εκκλησίας. Γι' αυτό ψάλλουμε: Σώσον, Κύριε τον λαόν σου και ευλόγησον την κληρονομίαν σου..... και το σόν φυλάττων δια του Σταυρού σου πολίτευμα". Όλη η πολιτεία του Χριστιανού και γενικώτερα της Εκκλησίας φυλάσσονται από τον Τίμιο Σταυρό.
Όμως ο Σταυρός δεν φυλάττει μόνο το πολίτευμα του Θεού, αλλά προυποθέτει και ένα ιδιαίτερο πολίτευμα. Η βίωση του Σταυρού στην προσωπική μας ζωή εμπνέει μια άλλη ατμόσφαιρα και μια άλλη ζωή, μεταθέτει τον Χριστιανό σε έναν άλλο τρόπο ζωής, που είναι διαφορετικός από τoν τρόπο ζωής του ανθρώπου που βρίσκεται μακρυά από το πολίτευμα του μυστηρίου του Σταυρού. Και αυτό που διαφοροποιεί το εκκλησιαστικό φρόνημα από το κοσμικό είναι το πολίτευμα του Σταυρού. Ο Ορθόδοξος Χριστιανός αναπαύεται στον Σταυρό. Και αυτή η ανάπαυση είναι μια
διαρκής κίνηση, μια αεικίνητη στάση και μια στάσιμη κίνηση. Σελ. 12
|
"PELAGIA".
